Taal heeft labels nodig voor de inrichting van de ervaring. Een zelfstandig naamwoord is een woord dat een persoon, plaats, ding, eigenschap of abstracte entiteit benoemt en fungeert doorgaans als het kernpunt van een zelfstandig naamwoordgroep.

Zelfstandige naamwoorden kunnen algemeen of eigennaam zijn, telbaar of niet-telbaar, concreet of abstract. Afhankelijk van de taal spelen ze een rol in getal, naamval en geslacht. Syntactisch gezien fungeren ze als onderwerp, lijdend voorwerp en complement.

Kinderen leren al vroeg zelfstandige naamwoorden kennen en koppelen deze vaak aan objecten in hun omgeving. Woordenboeken besteden een groot deel van hun lemma's aan zelfstandige naamwoorden, omdat de woordenschat met betrekking tot zelfstandige naamwoorden enorm is. Vergelijkingen tussen verschillende talen laten zien dat wat als een zelfstandig naamwoord waardig concept wordt beschouwd, subtiel kan verschillen tussen culturen.

• Woordklassen voor het benoemen van entiteiten en abstracties
• Hoofdzinsdelen in de zinsstructuur
• Verbuigingen voor getal, naamval of geslacht in veel talen
• Centraal voor referentie en beschrijving