Vóór de moderne taalkunde was het zorgvuldig lezen van teksten de belangrijkste manier om de taalgeschiedenis te bestuderen. Filologie is de studie van taal aan de hand van geschreven historische bronnen, waarbij taalkundige analyse wordt gecombineerd met literaire en culturele interpretatie.

Filologen stellen betrouwbare teksten vast, traceren manuscripttradities en reconstrueren vroegere stadia van talen aan de hand van documenten. De vergelijkende methode is in filologische contexten steeds belangrijker geworden. Klassieke, bijbelse en middeleeuwse filologie blijven actieve vakgebieden, naast nieuwere digitale benaderingen van corpora van oudere teksten.

Filologie vormt een brug tussen taalkunde en geesteswetenschappen. Het levert de bewijsbasis voor etymologie en historische grammatica, terwijl het tegelijkertijd aandacht besteedt aan de wijze waarop teksten werden geproduceerd en overgeleverd. Nauwkeurig en geduldig lezen blijft de kenmerkende vaardigheid van de filologie.

• Historische studie van taal aan de hand van schriftelijke bronnen.
• Omvat tekstkritiek en taalkundige reconstructie.
• Fundamenteel voor de historische taalkunde
• Combineert taalkundige en culturele analyse.