De rechtbanken zitten vol en procederen is duur. Arbitrage is een particuliere manier om geschillen op te lossen, waarbij de partijen hun zaak voorleggen aan een neutrale arbiter die een bindende uitspraak doet.

Veel contracten bevatten arbitrageclausules die bepalen dat geschillen via arbitrage in plaats van via de rechter moeten worden beslecht. Het proces is doorgaans minder formeel dan een rechtszaak, met soepelere bewijsregels en beperkte inzage in bewijsmateriaal. Arbitrators kunnen advocaten, gepensioneerde rechters of deskundigen zijn die door de partijen of een bevoegde instantie worden gekozen.

Uitspraken zijn over het algemeen definitief en afdwingbaar voor de rechter, met slechts beperkte gronden voor aanvechting, zoals fraude of wangedrag van de arbiter. Voorstanders waarderen snelheid en privacy; critici vrezen beperkte beroepsmogelijkheden en mogelijke vooringenomenheid bij herhaalde procedures. Arbitrage blijft een centraal onderdeel van de geschillenbeslechting in het bedrijfsleven en bij consumenten.

• Particuliere arbitrage door een neutrale derde partij
• Vaak vereist door contractbepalingen.
• Levert doorgaans een bindende uitspraak op.
• Minder formeel en meestal sneller dan een rechtszitting.