Druppels die van het plafond van een grot vallen, spatten op de vloer en zetten daar mineralen af. Een stalagmiet is de omhooggroeiende heuvel die hierdoor ontstaat. Net als stalactieten bestaan ​​de meeste uit calciet, hoewel in sommige grotten ook andere mineralen voorkomen.

Stalagmieten zijn doorgaans breder en ronder dan de slanke stalactieten erboven. Wanneer een stalactiet en een stalagmiet elkaar raken, vormen ze een kolom. De groei is intermitterend en hangt af van de aanvoer van druppelwater en de mate van oververzadiging daarvan.

Omdat stalagmieten vanaf de grond groeien en minder snel verstoord worden, zijn ze zeer geschikt voor paleoklimaatonderzoek. De lagen erin kunnen gedateerd worden met behulp van uraniumreeksmethoden en geanalyseerd worden op isotopische en chemische indicatoren voor temperatuur en neerslag. Een enkele goed gedateerde stalagmiet kan een ononderbroken klimaatgeschiedenis opleveren die tienduizenden jaren omspant.

• Minerale formatie die oprijst uit een grotbodem
• Groeit omhoog vanuit druppelend water.
• Vaak in combinatie met erbovenliggende stalactieten
• Waardevol archief van klimaatgeschiedenis