Informatie over het aardoppervlak kan worden verzameld zonder fysiek contact. Teledetectie maakt gebruik van sensoren op satellieten, vliegtuigen of drones om elektromagnetische straling te detecteren en te meten die wordt weerkaatst of uitgezonden door land, water en atmosfeer.

Optische beelden registreren zichtbaar en infrarood licht; radar dringt door wolken heen en kan de hoogte van het aardoppervlak meten. Tijdreeksen van beelden onthullen veranderingen in landbedekking, vegetatiegezondheid, ijsbedekking en stedelijke groei. De gegevens vormen de basis voor weersvoorspellingen, rampenbestrijding, landbouw en milieumonitoring.

Het verwerken van data verkregen via teledetectie vereist correctie voor atmosferische effecten en geometrische vervorming. Classificatiealgoritmen zetten ruwe signalen om in kaarten van landbedekkingstypen. Naarmate de resolutie van sensoren en de herhalingsfrequentie verbeteren, blijft teledetectie het scala aan vragen dat geografen op afstand kunnen beantwoorden, uitbreiden.

• Gegevens verzamelen op afstand met behulp van sensoren
• Maakt gebruik van satellieten, vliegtuigen en drones.
• Registreert elektromagnetische straling
• Essentieel voor het monitoren van milieuveranderingen