Een stablecoin koppelt zijn waarde aan een stabiele valuta, meestal de Amerikaanse dollar. Tether en USDC zijn de grootste voorbeelden. Eén token is gelijk aan één dollar, of bijna één dollar. Die stabiliteit maakt stablecoins nuttig voor handel, afwikkeling en het behouden van waarde zonder blootstelling aan de volatiliteit van cryptovaluta. Handelaren parkeren hun geld in stablecoins tussen transacties. Bedrijven gebruiken ze voor grensoverschrijdende betalingen. Mensen in landen met instabiele valuta gebruiken ze als alternatief voor de dollar.

Niet alle stablecoins zijn even stabiel. Tether heeft te maken gehad met vragen over de vraag of de reserves wel voldoende dollars bevatten. USDC is transparanter en publiceert maandelijks verklaringen. Algoritmische stablecoins zoals TerraUSD probeerden de koppeling met een dollar vast te houden met code in plaats van onderpand. TerraUSD stortte in mei 2022 in, waardoor $40 miljard verloren ging. De les is simpel: een stablecoin is slechts zo goed als zijn reserves. Fiat-gedekte stablecoins houden dollars of equivalenten aan in bankrekeningen en schatkisten. Crypto-gedekte stablecoins houden andere cryptovaluta aan als onderpand. Algoritmische stablecoins maken gebruik van incentives en arbitrage. De eerste twee hebben stresstests doorstaan. De derde niet.

Stablecoin-typen

• Fiatgelden — USDC, USDT, reserves in dollars
• Crypto-onderpand — DAI, onderpand in ETH en andere cryptovaluta
• Algoritmisch — UST, mislukt in 2022
• Grondstofgedekt — gekoppeld aan goud of andere activa

Stablecoins vormen de infrastructuur van crypto. Ze zijn niet spannend, maar wel noodzakelijk.