Genklonering maakt kopieën van een specifiek gen. Het is niet hetzelfde als het klonen van een organisme. Het is een moleculair-biologische techniek die wordt gebruikt om een ​​gen te isoleren, in een vector in te brengen en te vermenigvuldigen in een gastcel. Het resultaat zijn vele identieke kopieën van het gen, die kunnen worden bestudeerd, gesequenceerd of gebruikt om een ​​eiwit te produceren.

Het proces bestaat uit verschillende stappen. Het gen wordt vermenigvuldigd door middel van PCR of uit een groter DNA-molecuul geknipt met restrictie-enzymen. Het wordt met behulp van ligase in een vector, meestal een plasmide, ingebracht. De vector wordt door middel van transformatie in een gastcel, vaak E. coli, geïntroduceerd. De gastcel vermenigvuldigt zich en het plasmide repliceert mee. Cellen die het plasmide bevatten, worden geselecteerd, meestal met behulp van een antibioticumresistentiemarker. Het gen wordt vervolgens uit de gastcellen geïsoleerd.

Genklonering wordt gebruikt voor de productie van insuline, groeihormoon en andere therapeutische eiwitten. Het wordt gebruikt om de functie van genen te bestuderen door het gen tot expressie te brengen in een modelorganisme. Het wordt gebruikt om genetisch gemodificeerde gewassen en dieren te creëren. Het is een fundamentele techniek binnen de biotechnologie.

De techniek kent wel uitdagingen. Sommige genen zijn moeilijk te klonen omdat ze giftig zijn voor de gastheer of instabiel. Andere vereisen speciale vectoren of gastheerstammen. Maar voor de meeste genen is klonen routine. Het is de eerste stap in veel experimenten.