Een trommelrem remt een wiel af door remschoenen tegen de binnenkant van een roterende trommel te drukken. De trommel is aan het wiel bevestigd en draait mee. Wanneer de bestuurder het rempedaal indrukt, duwt hydraulische druk een wielcilinder naar buiten, waardoor de remschoenen tegen de trommel wrijven. De remschoenen schuren tegen de trommel, waardoor wrijving ontstaat en het wiel afremt.

Trommelremmen waren decennialang standaard op alle vier de wielen. Ze zijn goedkoper te produceren dan schijfremmen en kunnen bij lage snelheden een krachtige remwerking leveren. Ze hebben ook een zelfbekrachtigend effect: de rotatie van de trommel trekt de voorste remschoen tegen het remblok, waardoor de remkracht toeneemt met minder pedaalinspanning. Daarom gebruiken sommige vrachtwagens en zware voertuigen ze nog steeds.

Trommelremmen hebben echter ook nadelen. Ze houden warmte vast in de trommel, wat kan leiden tot remverlies bij herhaaldelijk hard remmen. Ze zijn lastiger te onderhouden omdat de veren en remschoenen zich in de trommel bevinden. Bovendien voeren ze water minder goed af dan schijfremmen, waardoor ze minder effectief kunnen zijn na het rijden door diep water.

De meeste moderne auto's hebben schijfremmen aan de voorkant en schijf- of trommelremmen aan de achterkant. Trommelremmen achter komen veel voor bij zuinige auto's en hybrides, waar de achterremmen minder werk hoeven te verrichten en regeneratief remmen slijtage vermindert. Ze zijn niet verouderd, ze worden alleen minder vaak gebruikt.