Endogamie is de regel dat een huwelijk alleen binnen een specifieke sociale groep mag plaatsvinden. Deze groep kan een kaste, een religieuze gemeenschap, een sociale klasse of een taalgroep zijn. De regel betekent niet dat iedereen met een naaste verwant trouwt. Het betekent wel dat de groep potentiële huwelijkspartners beperkt is. Het Indiase kastenstelsel is een bekend voorbeeld, maar endogamie komt in veel samenlevingen voor, van Europese adellijke families tot religieuze minderheden in het Midden-Oosten.

Endogamie bewaart grenzen. Het houdt eigendom, status en rituele kennis binnen een afgebakende groep. Het kan ook leiden tot een concentratie van genetische aandoeningen, wat de reden is waarom medische onderzoekers endogame populaties nauwlettend bestuderen. De regel wordt vaak versterkt door gewoonte, religieuze wetten en familiedruk. Overtreding ervan kan leiden tot sancties, variërend van roddel tot uitsluiting.

Veelvoorkomende vormen

• Kastenendogamie, zoals in delen van Zuid-Azië.
• Religieuze endogamie binnen minderheidsgeloofsgemeenschappen.
• Klasse-endogamie onder elites of families met landbezit.
• Lokale endogamie, het trouwen binnen een dorp of regio.

Endogamie is het spiegelbeeld van exogamie. De meeste samenlevingen combineren beide, waarbij een huwelijk buiten het gezin maar binnen de groep vereist is.