Een lieveheersbeestje, of ladybird in het Brits-Engels, is een klein kevertje met een bolle, gevlekte rug. De naam komt uit middeleeuws Europa, waar het insect werd geassocieerd met de Heilige Maagd Maria. Kinderen zingen er nog steeds rijmpjes over in verschillende talen.

Voor een boer of tuinier is het lieveheersbeestje een van de meest waardevolle insecten. Zowel volwassen lieveheersbeestjes als larven eten bladluizen, schildluizen, wolluizen en mijten. Een enkele larve kan tijdens haar ontwikkeling van enkele weken tientallen bladluizen per dag verorberen. Het volwassen lieveheersbeestje overwintert in bladerstrooisel, heggen en spleten in gebouwen en komt in het voorjaar tevoorschijn om eieren te leggen in de buurt van bladluizenkolonies.

Algemene soorten

• Zevenstippelig lieveheersbeestje: wijdverspreid in Europa en geïntroduceerd in Noord-Amerika.
• Het lieveheersbeestje Convergente lieveheersbeestje: afkomstig uit Noord-Amerika, wordt vaak commercieel verkocht.
• Aziatische harlekijnlieveheersbeestje: een invasieve soort die inheemse soorten verdringt.
• Mexicaanse bonenkever: een plantenetende verwant, geen nuttige soort

Biologische bestrijding van wilde bloemen stimuleert de aanwezigheid van lieveheersbeestjes door de randen van de bloemenperken intact te laten en het gebruik van breedbandbestrijdingsmiddelen te vermijden. Sommige kwekers kopen ze per liter en laten ze bij schemering los, hoewel de resultaten variëren.