Τα κράτη διεκδικούν και διοικούν τμήματα της επιφάνειας της Γης. Το έδαφος είναι η γεωγραφική περιοχή υπό τη δικαιοδοσία μιας πολιτικής αρχής. Περιλαμβάνει γη, εσωτερικά ύδατα και, σύμφωνα με το σύγχρονο δίκαιο, παρακείμενες θαλάσσιες ζώνες.

Η εδαφική ακεραιότητα αποτελεί βασική αρχή των διεθνών σχέσεων. Τα σύνορα καθορίζουν τα όρια της επικράτειας, αν και ορισμένα παραμένουν αμφισβητούμενα. Εντός της επικράτειάς του, ένα κράτος ασκεί κυριαρχία — θεσπίζοντας και επιβάλλοντας νόμους, ελέγχοντας τους πόρους και ρυθμίζοντας την είσοδο.

Η έννοια της επικράτειας μπορεί επίσης να αναφέρεται σε μη κυρίαρχες διοικητικές μονάδες ή στις υπερασπισμένες περιοχές κατοικίας των ζώων. Στην πολιτική γεωγραφία, ο όρος δίνει έμφαση στην χωρική έκφραση της εξουσίας. Οι αλλαγές στην επικράτεια μέσω κατάκτησης, συνθήκης ή απόσχισης αναδιαμορφώνουν τον παγκόσμιο χάρτη.

• Περιοχή υπό τη δικαιοδοσία ενός κράτους
• Ορίζεται από τα σύνορα και τη νομική αναγνώριση
• Βάση για την άσκηση κυριαρχίας
• Μπορεί να αμφισβητηθεί ή να μεταβιβαστεί