CMYK to subtraktywny model kolorów stosowany w druku. Litery oznaczają cyjan, magentę, żółty i klucz, czyli czerń. Druk rozpoczyna się na białym papierze. Każda warstwa farby pochłania światło. Cyjan pochłania czerwień. Magenta pochłania zieleń. Żółty pochłania niebieski. Razem pochłaniają większość widma, dając ciemne kolory. Czerń jest dodawana osobno, ponieważ zmieszanie cyjanu, magenty i żółtego daje brudny brąz, a nie prawdziwą czerń. Warstwa K oszczędza również farbę i poprawia ostrość tekstu.

CMYK jest przeciwieństwem RGB, które jest addytywne. Ekrany emitują światło. Wydruk je odbija. Kolor, który wygląda na żywy na ekranie, może wyglądać matowo na wydruku, ponieważ gama kolorów jest inna. RGB może wyświetlać kolory, których CMYK nie jest w stanie odtworzyć. Neonowe zielenie i żywe pomarańcze padają częstą ofiarą. Projektanci konwertujący plik z RGB na CMYK często obserwują przesunięcie kolorów. Przesunięcie to jest nieuniknione. Najlepszą praktyką jest projektowanie w CMYK od samego początku, jeśli ostatecznym wynikiem jest wydruk. W przeciwnym razie należy spodziewać się konieczności dostosowania. Drukarnie używają również kolorów dodatkowych w celu dokładnego dopasowania. Pantone to standardowy system. Marka może określić Pantone 185 C dla swojej czerwieni. Drukarnia miesza dokładnie ten tusz, zamiast przybliżać go za pomocą CMYK. Kolory dodatkowe są droższe, ale zapewniają spójność. W przypadku większości zadań drukowania CMYK jest wystarczający. W przypadku kolorów krytycznych dla marki, tusze dodatkowe są warte wydatku.

Fakty dotyczące CMYK

• Subtraktywne — tusze pochłaniają światło
• Cztery płytki — cyjan, magenta, żółty, czarny
• Mniejsza gama kolorów — mniej kolorów niż w przypadku RGB
• Dodano kolor czarny — dla głębi i przejrzystości tekstu
• Kolory punktowe — dokładne dopasowanie do kolorów marki

CMYK to język maszyn drukarskich. To, co widzisz na ekranie, nie jest tym, co widzisz na papierze.