Zeka, deneyimlerden öğrenme, sorunları çözme ve bilgiyi kullanarak yeni durumlara uyum sağlama yeteneğidir. Psikolojide en çok incelenen ve tartışılan kavramlardan biridir.

Psikometrik yaklaşımlar, çeşitli bilişsel görevlerdeki performansı etkileyen genel bir faktör olan g'nin yanı sıra daha spesifik yetenekleri de vurgular. Çoklu zekâ teorileri, bağımsız olarak değişebilen farklı zekâ biçimleri (dilsel, mekânsal, kişilerarası ve diğerleri) önerir. Bilişsel yaklaşımlar, akıl yürütme, hafıza ve hızın bileşen süreçlerini analiz eder. Duygusal ve pratik zekâ, kavramı akademik problem çözmenin ötesine taşır.

Zeka testleri, eğitim ve mesleki sonuçları orta düzeyde bir başarıyla tahmin etse de, her değerli insan kapasitesini tam olarak yansıtmaz. Puanlar genlerden, çevreden, kültürden ve test yapısından etkilenir. Grup farklılıkları mevcuttur ve tartışmalı olmaya devam etmektedir; grup içi varyasyon her zaman gruplar arası ortalamalardan daha büyüktür. Zekanın "gerçekte ne olduğu" sorusu hem bilimsel araştırmaları hem de kamuoyu tartışmalarını üretmeye devam etmektedir.

Tanımı ne olursa olsun, öğrenme, akıl yürütme ve uyum sağlama yeteneği, bireylerin karmaşık bir dünyada nasıl yol aldıklarının merkezinde yer almaktadır.