Intelligentie is het vermogen om te leren van ervaringen, problemen op te lossen en kennis te gebruiken om zich aan te passen aan nieuwe situaties. Het is een van de meest bestudeerde en meest bediscussieerde concepten binnen de psychologie.

Psychometrische benaderingen benadrukken een algemene factor, g, die de prestaties bij diverse cognitieve taken beïnvloedt, samen met meer specifieke vaardigheden. Theorieën over meervoudige intelligentie stellen verschillende vormen van intelligentie voor – linguïstische, ruimtelijke, interpersoonlijke en andere – die onafhankelijk van elkaar kunnen variëren. Cognitieve benaderingen analyseren de componentprocessen van redeneren, geheugen en snelheid. Emotionele en praktische intelligentie verbreden het concept tot voorbij het oplossen van academische problemen.

Intelligentietests voorspellen onderwijs- en beroepsresultaten met matig succes, maar ze meten niet alle waardevolle menselijke capaciteiten. Scores worden beïnvloed door genen, omgeving, cultuur en de constructie van de test. Groepsverschillen bestaan ​​en blijven controversieel; de variatie binnen een groep is altijd groter dan het gemiddelde tussen groepen. De vraag wat intelligentie "nu eigenlijk is" blijft zowel wetenschappelijk onderzoek als maatschappelijke discussies oproepen.

Ongeacht de definitie, blijft het vermogen om te leren, te redeneren en zich aan te passen essentieel voor hoe individuen zich staande houden in een complexe wereld.