Aşırı özgüven, kişinin yargılarına ve yeteneklerine, doğruluğuyla haklı çıkarılabilecek olandan daha fazla güvenme eğilimidir. İnsanlar genellikle sandıklarından daha az şey bilirler veya sandıklarından daha az başarılı olurlar.

Bu önyargı, bilgi tahminlerinde, gelecekteki olayların öngörülerinde ve kişisel beceri değerlendirmelerinde ortaya çıkar. Öğrenciler sınavlarda ne kadar başarılı olacaklarını abartırlar; profesyoneller ise tahminlerinin doğruluğunu abartırlar. Kalibrasyon çalışmaları, insanlardan güven düzeylerini belirtmelerini ve ardından bu güveni gerçek doğrulukla karşılaştırmalarını ister; aradaki fark genellikle büyüktür. Aşırı güven, kişinin görüşünü destekleyen nedenlerin mevcudiyeti, alternatif olasılıkların dikkate alınmaması ve kişinin kendini yetkin olarak görme arzusundan kaynaklanır.

Orta düzeyde özgüven faydalı olabilir; aşırı özgüven ise kötü planlamaya, aşırı risk almaya ve düzeltici geri bildirime dirence yol açar. Önyargıyı azaltan teknikler arasında tersini düşünmek, yanlışlayıcı kanıt aramak ve geçmiş tahminlerin doğruluğunu takip etmek yer alır.

Emin olmak, haklı olmakla aynı şey değildir. Aşırı özgüven, ikisi arasındaki sistematik farktır.