Overmoed is de neiging om meer vertrouwen te hebben in iemands oordelen en vaardigheden dan gerechtvaardigd is door de werkelijkheid. Mensen weten vaak minder, of presteren minder goed, dan ze denken.

De vertekening komt tot uiting in inschattingen van kennis, voorspellingen van toekomstige gebeurtenissen en beoordelingen van persoonlijke vaardigheden. Studenten overschatten hun prestaties op examens; professionals overschatten de nauwkeurigheid van hun voorspellingen. Bij kalibratiestudies wordt mensen gevraagd hun zelfvertrouwen aan te geven en dit vervolgens te vergelijken met de werkelijke juistheid van hun inschatting; het verschil is vaak groot. Overmoed wordt gevoed door de aanwezigheid van argumenten die het eigen standpunt ondersteunen, door het niet overwegen van alternatieve mogelijkheden en door de simpele wens om zichzelf als competent te beschouwen.

Een gematigd zelfvertrouwen kan nuttig zijn; extreem overmoed leidt tot slechte planning, overmatig risico nemen en weerstand tegen corrigerende feedback. Technieken die de vertekening verminderen, zijn onder andere het overwegen van het tegenovergestelde, het zoeken naar bewijs dat de eigen voorspelling tegenspreekt en het bijhouden van de nauwkeurigheid van eerdere voorspellingen.

Zeker zijn is niet hetzelfde als gelijk hebben. Overmoed is de systematische kloof tussen die twee.