Bir taşı yere atarsanız düşer. Dünya onu aşağı çeker. Yerçekimi, kütleye sahip nesneler arasındaki çekim kuvvetidir. Dört temel kuvvetin en zayıfıdır, ancak sonsuz bir etki alanına sahiptir ve her zaman çekicidir. Sizi yere bağlar, Ay'ı yörüngesinde tutar ve evrenin büyük ölçekli yapısını şekillendirir. Newton bunu bir kuvvet olarak tanımladı. Einstein ise uzay-zamanın eğriliği olarak tanımladı. Her iki tanım da, gereken ölçek ve hassasiyete bağlı olarak geçerlidir.

Yerçekimi, ters kare yasasına uyar. İki cisim arasındaki mesafeyi iki katına çıkarırsanız, kuvvet dörtte birine düşer. Bu nedenle Ay, Dünya'nın etrafında ve Dünya da Güneş'in etrafında sabit mesafelerde döner. Yerçekimi ayrıca cisimlerin kütlelerinden bağımsız olarak aynı hızda düşmesinin de nedenidir. Apollo 15 astronotu David Scott'ın yaptığı gibi, Ay'a bir tüy ve bir çekiç bırakın, ikisi de aynı anda yere düşer. Tüyü yavaşlatacak hava direnci yoktur. Yerçekimi gelgitlerden, yıldız ve gezegenlerin oluşumundan ve havada süzülmeden yürüyebilmenizden sorumludur.

Yerçekimi gerçekleri

• Tanım. Kütleli cisimler arasındaki çekim.
• En zayıf kuvvet. Ama menzili sonsuz.
• Ters kare. Kuvvet, mesafenin karesiyle ters orantılıdır.
• İvme. Dünya yüzeyine yakın 9,8 m/s².
• Einstein. Uzay-zaman eğriliği.

Yerçekimi, manyetizma ile aynı şey değildir. Manyetizma yüklü parçacıklar üzerinde etki eder. Yerçekimi ise tüm kütle ve enerji üzerinde etki eder.