Epistrofe, ardışık cümlelerin veya tümcelerin sonunda bir kelimenin veya kelime öbeğinin tekrarıdır. Başta tekrar eden anaforyanın karşıtıdır.

“Çocukken çocuk gibi konuşurdum, çocuk gibi anlardım, çocuk gibi düşünürdüm” ifadesi, vurguyu pekiştirmek için epistrof kullanır. Lincoln'ün “halkın hükümeti, halk tarafından, halk için” ifadesi ise bu iki yöntemi birleştirir. Tekrarlanan son ek, bir kapanış ve birikimsel güç duygusu yaratır; önceki her varyasyon, geri dönen ifadeyle bir araya getirilir.

Epistrof, hitabet sanatında ve ritmik güce önem veren düzyazıda iyi sonuç verir. Aşırı kullanıldığında ağır gelebilir, ancak doğru bağlamda bir pasajı nakarat otoritesiyle donatır. Şairler ve konuşma yazarları, her bir bölümün son kelimesinin bir çan gibi yankılanmasını istediklerinde bu tekniği kullanırlar.

Ardışık cümleler aynı kapanış sözcüklerine dayanıyorsa, bu yapıya epistrof denir.