Kazanılan her dolar harcanmaz. Tüketimden sonra kalan para tasarruftur. Bu para banka hesabında durabilir, emeklilik fonuna yatırılabilir, hisse senedi veya tahvil satın alınabilir veya yatağın altına saklanabilir. Ekonomistler tasarruflarla ilgilenir çünkü tasarruflar yatırımı finanse eder. Çok tasarruf eden bir ülke, yurtdışından borç almadan fabrikalar, yollar ve okullar inşa edebilir. Az tasarruf eden bir ülke ise aniden geri çekilebilecek yabancı sermayeye bağımlı olmak zorundadır.

Haneler birçok nedenden dolayı tasarruf yaparlar. En büyük neden emekliliktir. Acil durumlar için birikim yapılır. Ev peşinatı yıllarca para biriktirmeyi gerektirir. Bazı insanlar alışkanlık veya tedbir amaçlı tasarruf yaparlar. Diğerleri ise her maaşlarını harcar ve daha fazla paraya ihtiyaç duyduklarında borç alırlar. Amerika Birleşik Devletleri'nde kişisel tasarruf oranı pandemi öncesinde yaklaşık yüzde 5 civarında seyrederken, karantina dönemlerinde yüzde 30'un üzerine çıktı ve ardından tekrar düştü.

Tasarruflar aşırı yüksek olabilir. Herkes tasarruf eder ve kimse harcama yapmazsa, talep çöker ve ekonomi durur. Keynes'in "tasarruf paradoksu" olarak adlandırdığı bu durum, hükümetlerin bazen durgunluk dönemlerinde harcamaları teşvik etmesinin nedenidir. Ancak uzun vadede tasarruflar çok önemlidir. Tasarruf olmadan yatırım yapılacak sermaye olmaz ve yatırım olmadan da büyüme olmaz.

Tasarruf araçları

• Banka tasarruf hesapları
• Emeklilik hesapları
• Hisse senetleri ve tahviller
• Gayrimenkul
• Nakit varlıklar