Niet elke verdiende dollar wordt uitgegeven. Wat overblijft na consumptie, is spaargeld. Dat kan op een bankrekening staan, in een pensioenfonds worden gestort, gebruikt worden voor de aankoop van aandelen of obligaties, of onder de matras worden bewaard. Economen hechten veel waarde aan spaargeld omdat het investeringen financiert. Een land dat veel spaart, kan fabrieken, wegen en scholen bouwen zonder geld uit het buitenland te lenen. Een land dat weinig spaart, is afhankelijk van buitenlands kapitaal, dat plotseling kan worden teruggetrokken.

Huishoudens sparen om vele redenen. Pensioen is de belangrijkste. Een spaarpotje voor onverwachte uitgaven dekt noodgevallen. Een aanbetaling voor een huis vereist jarenlang sparen. Sommige mensen sparen uit gewoonte of voorzichtigheid. Anderen geven elk salaris uit en lenen geld wanneer ze meer nodig hebben. Het persoonlijke spaarpercentage in de Verenigde Staten schommelde rond de 5 procent vóór de pandemie, steeg vervolgens naar meer dan 30 procent tijdens de lockdowns en daalde daarna weer.

Spaargeld kan te hoog oplopen. Als iedereen spaart en niemand uitgeeft, stort de vraag in en stagneert de economie. Deze spaarparadox, zoals Keynes het noemde, is de reden waarom overheden tijdens recessies soms de uitgaven stimuleren. Maar op de lange termijn is sparen essentieel. Zonder spaargeld is er geen kapitaal om te investeren, en zonder investeringen is er geen groei.

Spaarvoertuigen

• Bankspaarrekeningen
• Pensioenrekeningen
• Aandelen en obligaties
• Vastgoed
• Kasreserves