Bir gazete açtığınızda gözünüz önce manşete, sonra gövde metnine takılır. Bu sıralama, görsel hiyerarşinin işleyişidir. Tasarımcılar, izleyicilerin şeyleri kasıtlı bir sırayla görmeleri için öğeleri boyut, renk, kontrast, boşluk ve konum açısından düzenlerler. Amaç dekorasyon değil, yönlendirmedir. Hiyerarşisi olmayan bir sayfa, izleyicinin neyin önemli olduğunu anlamasını gerektirir ve çoğu kişi bununla uğraşmaz.

Boyut en kaba araçtır. Büyük bir başlık, küçük bir alt yazıdan daha etkilidir. Renk ve kontrast daha inceliklidir. Gri bir form üzerindeki tek bir kırmızı düğme, deseni bozduğu için gözü çeker. Konum da önemlidir. Batılı okuyucular sol üstten sağ alta doğru tarama yaparlar, bu nedenle önemli içeriği bu yol boyunca yerleştirmek faydalıdır. Beyaz boşluk burada sessizce işlev görür. Bir öğeyi etrafında boş alanla izole etmek, tek bir çizgi veya kutu eklemeden önemini gösterir.

Hiyerarşi oluşturma araçları

• Ölçek: Daha büyük öğeler önce okunur.
• Zıtlık: Güçlü farklılıklar dikkat çeker.
• Renk: Sıcak ve doygun tonlar ön plana çıkıyor.
• Aralıklandırma: izolasyon, önemi ima eder.

Her şey bağırıp çağırınca hiyerarşi işe yaramaz. Her unsur kalın, büyük ve renkliyse, hiçbir şey öne çıkmaz. Vurguyu etkili kılan şey, ölçülü olmaktır.