Birbirine benzer şeyleri yakın yerleştirdiğinizde, insanlar bunların birbirine ait olduğunu varsayacaktır. Bu basit ilke, görsel tasarımın temel fikirlerinden biri olan yakınlıktır. Bu ilke, beynin görsel girdiyi nasıl kalıplara dönüştürdüğünü inceleyen Gestalt psikolojisinden gelir. Öğeler birbirine yakın olduğunda, göz onları gruplandırır. Uzakta olduklarında ise göz onları ayırır. Tasarımcılar bunu, çizgiler veya kutular eklemeden yapıyı göstermek için bilinçli olarak kullanırlar.

Yakınlık, sessizce birçok iş yapar. Bir formda, giriş alanına yakın yerleştirilmiş bir etiket, bağlantılı olarak algılanır. Etiketi sayfanın ortasına taşırsanız, ilişki kopar. Bir sayfa düzeninde, altındaki metne üstündeki bölümden daha yakın yerleştirilmiş bir başlık, hangi bloğa ait olduğunu gösterir. Robin Williams, bu fikirleri tasarımcı olmayanlar için "Tasarımcı Olmayanların Tasarım Kitabı"nda popülerleştirmiş ve yakınlığı hizalama, tekrar ve kontrastla birlikte ele almıştır.

Pratik kullanımlar

• Etiketleri form alanlarıyla gruplandırma.
• Bölümleri çizgiler yerine boşluklarla ayırmak.
• İlgili gezinme bağlantılarının kümelenmesi.
• Kenar boşluklarını hiyerarşiyi belirtmek için kullanma.

Yakınlık ucuzdur. Boş alan dışında hiçbir maliyeti yoktur ve genellikle okuyucuyu karıştıracak görsel karmaşanın yerini alır.