Plaats verwante dingen dicht bij elkaar en mensen zullen aannemen dat ze bij elkaar horen. Dat simpele principe is nabijheid, een van de kernideeën in visueel ontwerp. Het komt uit de Gestaltpsychologie, die bestudeerde hoe de hersenen visuele input ordenen in patronen. Wanneer elementen dicht bij elkaar staan, groepeert het oog ze. Wanneer ze ver uit elkaar staan, scheidt het oog ze. Ontwerpers gebruiken dit bewust om structuur te tonen zonder lijnen of kaders toe te voegen.

Nabijheid doet veel werk op de achtergrond. In een formulier wekt een label dat dicht bij het invoerveld staat de indruk van verbondenheid. Verplaats het label halverwege de pagina en de verbinding wordt verbroken. In een pagina-indeling geeft een kop die dichter bij de tekst eronder staat dan bij de sectie erboven aan tot welk blok de kop behoort. Robin Williams populariseerde deze ideeën voor niet-ontwerpers in The Non-Designer's Design Book, waarin hij nabijheid koppelde aan uitlijning, herhaling en contrast.

Praktische toepassingen

• Labels groeperen met de bijbehorende formuliervelden.
• Secties scheiden met spaties in plaats van lijnen.
• Het groeperen van gerelateerde navigatielinks.
• Het gebruik van marges om hiërarchie aan te geven.

Nabijheid is goedkoop. Het kost niets anders dan witruimte en vervangt vaak visuele rommel die de lezer anders zou verwarren.