Renk tonu, dalga boyu tarafından belirlenen renk boyutudur. Kırmızı, yeşil, mavi veya sarı dediğimizde kastettiğimiz şey budur.

Görünür ışık yaklaşık 400 nanometre (mor) ile 700 nanometre (kırmızı) arasında değişir. Görsel sistem, spektrumun farklı bölümlerine ayarlanmış üç koni tipinin göreceli aktivasyonunu karşılaştırarak renk tonunu çıkarır. Renk tonu, parlaklıktan (ışığın algılanan yoğunluğu) ve doygunluktan (rengin saflığı) farklıdır. Saf spektral ışık yüksek doygunluğa sahiptir; beyaz veya gri karıştırmak doygunluğu azaltırken renk tonunu yaklaşık olarak sabit bırakır.

Renk adlandırma sistemleri ve renk uzayları, renk tonlarını daireler veya diğer sürekli düzenlemeler halinde organize eder; bu da renk tonunun dairesel bir boyut olduğu gerçeğini yansıtır—kırmızı, mora yeşilden daha yakındır. Kültürel ve dilsel farklılıklar, renk tonlarının ne kadar ince bir şekilde sınıflandırıldığını etkiler, ancak altta yatan duyusal süreklilik ortaktır.

Renk tonu, ışık yoğunluğundaki değişikliklerden etkilenmeyen ve olgun meyveleri olgunlaşmamış meyvelerden, sinyalleri arka plandan ve bir nesneyi diğerinden ayırt etmemizi sağlayan rengin niteliksel yönüdür.