Çatı kirişi, çatıyı destekleyen eğimli bir yapısal elemandır. Çatı sırtından duvar plakasına kadar uzanır. Çatı yükünü taşır ve duvarlara aktarır. Çatı kirişleri 16 veya 24 inç aralıklarla yerleştirilir. Çatı malzemesini destekleyen kaplama ile kaplanırlar. Çatı kirişi aslında bir kiriştir, ancak konumundan dolayı çatı kirişi olarak adlandırılır. Çatının iskeletini oluşturur. Çatının şeklini ve eğimini belirler.

Çatı kirişleri çeşitli tiplerde bulunur. Yaygın bir kiriş, mahyadan duvar plakasına kadar uzanır. Kalça kirişi, mahyadan binanın köşesine kadar uzanır. Vadi kirişi, mahyadan iki çatı düzleminin kesişme noktasına kadar uzanır. Ara kiriş, kalça veya vadi kirişine bağlanan daha kısa bir kiriştir. Bağlantı kirişi, yayılmayı önlemek için karşıt kirişleri birbirine bağlar. Mahya kirişi, kirişleri üstte destekler. Her birinin kendi işlevi vardır. Çatı, birlikte çalışan kirişler ve direklerden oluşan bir sistemdir.

Çatı kirişleri, açıklığa, yüke ve kar veya rüzgara göre boyutlandırılmalıdır. Çok küçük bir kiriş sarkacaktır. Çok aralıklı kirişler ise kaplamayı desteklemeyecektir. Yapı yönetmeliği, boyutları ve aralıkları belirtir. Soğuk iklimlerde, kiriş yalıtım için yeterince derin olmalıdır. Rüzgarın şiddetli olduğu bölgelerde, kiriş kasırga bağlantılarıyla duvara sabitlenmelidir. Çatı kirişi basit bir elemandır. Çatıyı taşır. Yapının kritik bir parçasıdır. Aynı zamanda en eski elemanlardan biridir. Çatı kirişi binlerce yıldır kullanılmaktadır. Hala işlevini sürdürmektedir.