Döşeme kirişleri, bir döşemeyi destekleyen tekrarlayan elemanlardır. Birbirlerine paralel olarak, 12, 16 veya 24 inç aralıklarla yerleştirilirler ve duvardan duvara veya kirişten kirişe uzanırlar. Döşeme yükünü taşırlar ve bunu aşağıdaki yapıya aktarırlar. Bir kiriş, bir kiriş değildir. Daha küçük ve daha çok sayıdadır. Ancak aynı şekilde çalışırlar: üstte basınç, altta gerilme, ortada ise kesme kuvvetine karşı direnç. Üstteki döşeme kirişlerin üzerine oturur. Alttaki tavan ise onlardan asılıdır.

Kirişler çeşitli malzemelerden üretilir. Masif kereste, eski evlerde ve hafif yapılarda yaygındır. I-kirişler ve açık ağlı kafes kirişler gibi mühendislik ürünü ahşap ürünler, yeni yapılarda yaygındır. Daha hafiftirler, daha serttirler ve daha uzun mesafeleri kapsayabilirler. Çelik kirişler ticari binalarda kullanılır. Seçim, açıklığa, yüke ve bütçeye bağlıdır. Kiriş boyutu, açıklığa ve aralığa göre belirlenir. Daha uzun bir açıklık daha derin bir kiriş gerektirir. Daha ağır bir yük daha sık aralık gerektirir.

Kirişler doğru şekilde monte edilmelidir. Düz, dik ve düzgün bir şekilde sabitlenmiş olmalıdırlar. Bükülmeyi önlemek ve yükleri dağıtmak için köprülenmeli veya desteklenmelidirler. Yanlış yere çentik veya delik açılmamalıdır. Kirişin üst veya alt kısmındaki bir çentik onu zayıflatır. Yapı yönetmeliği, delik ve çentiklerin nerede izin verildiğini belirtir. Esnek bir zemin, çok küçük veya çok aralıklı kirişlere sahip olabilir. Kiriş, zeminin iskeletidir. Gizlidir. Çok önemlidir.