Çiviler ve vidalar, nesneleri bir arada tutmanın tek yolu değildir. Yapıştırıcılar, kimyasal veya fiziksel kuvvetler kullanarak malzemeleri birbirine bağlar. Bir yüzeye yayılırlar, mikroskobik boşlukları doldururlar ve sürekli bir bağlantı oluşturmak için sertleşirler. İnşaat yapıştırıcıları, alçıpanı dikmelere, alt döşemeyi kirişlere ve tezgahları dolaplara bağlar. Stresi, bağlantı noktalarında yoğunlaştırmak yerine, tüm bağlantı boyunca dağıtırlar. Bu nedenle, yapıştırılmış bir bağlantı, çivili bir bağlantıdan daha güçlü olabilir.

Yapıştırıcılar birçok farklı kimyasal bileşime sahiptir. Poliüretan yapıştırıcılar ahşap, metal ve betonu yapıştırır ve kürleşirken hafifçe genleşirler. Epoksi, sert ve yüksek mukavemetli bir bağ oluşturan iki bileşenli bir yapıştırıcıdır. Dolgu tüplerinde satılan inşaat yapıştırıcısı, çerçeveleme ve paneller için kalın bir macundur. Temas çimentosu, kaplanmış iki yüzey birbirine temas ettiğinde anında yapışır. Her birinin kendine özgü açık kalma süresi, kürleşme süresi ve boşluk doldurma özelliği vardır.

Yüzey hazırlığı, yapıştırıcının kendisinden daha önemlidir. Toz, yağ ve nem, yapışmayı zayıflatır. Bazı yapıştırıcılar sıkıştırma gerektirir. Bazıları kürleşmek için neme ihtiyaç duyar. Bazıları ise sadece ince film halinde kürleşir. Başarısız bir yapıştırıcı bağlantısı genellikle yapıştırıcının kendisinde değil, arayüzde başarısız olur. Bu nedenle üreticiler alt tabakayı, sıcaklığı ve yöntemi belirtirler. Etiketi okuyun, yoksa yapışma tutmaz.