Gwoździe i wkręty to nie jedyny sposób na utrzymanie elementów razem. Kleje łączą materiały za pomocą sił chemicznych lub fizycznych. Rozprowadzają się po powierzchni, wypełniają mikroskopijne szczeliny i twardnieją, tworząc ciągłe połączenie. Kleje budowlane mocują płyty gipsowo-kartonowe do słupków, podłogę do belek stropowych i blaty do szafek. Rozkładają naprężenia na całe połączenie, zamiast koncentrować je w punktach mocowania. Dlatego połączenie klejone może być mocniejsze niż połączenie z gwoździami.

Kleje występują w wielu wariantach chemicznych. Kleje poliuretanowe łączą drewno, metal i beton, a podczas utwardzania nieznacznie się rozszerzają. Epoksyd to dwuskładnikowy klej, który tworzy sztywne, wytrzymałe wiązanie. Klej budowlany, sprzedawany w tubkach do uszczelniania, to gęsta masa uszczelniająca do ram i paneli. Klej kontaktowy wiąże natychmiast po zetknięciu się dwóch powlekanych powierzchni. Każdy z nich ma swój własny czas otwarty, czas utwardzania i zdolność wypełniania szczelin.

Przygotowanie powierzchni jest ważniejsze niż sam klej. Kurz, olej i wilgoć osłabiają wiązanie. Niektóre kleje wymagają zaciskania. Inne potrzebują wilgoci do utwardzenia. Niektóre utwardzają się jedynie w cienkich warstwach. Nieudane połączenie klejowe zazwyczaj pęka na styku, a nie w kleju. Dlatego producenci podają rodzaj podłoża, temperaturę i metodę. Przeczytaj etykietę, inaczej połączenie nie wytrzyma.