Yoksunluk, vücudun adapte olduğu bir ilacın alımını durdurduğunda veya önemli ölçüde azalttığında ortaya çıkan hoş olmayan fizyolojik ve psikolojik belirtiler kümesidir. Spesifik belirtiler maddeye bağlıdır. Alkol yoksunluğu titreme, anksiyete ve şiddetli vakalarda nöbetleri içerebilir. Opioid yoksunluğu grip benzeri semptomlar, keyifsizlik ve yoğun istek duyma ile sonuçlanır.

İlaç bırakma, ilacın akut etkilerinin tam tersini yansıtır. Sinir aktivitesini baskılayan bir ilaç, bırakıldığında sistemi aşırı uyarılabilir hale getirir. Şiddeti ve seyri doza, kullanım süresine ve bireysel faktörlere göre değişir. Bazı ilaç bırakma sendromları tıbbi açıdan tehlikelidir; diğerleri ise çoğunlukla rahatsız edicidir.

Her madde belirgin bir fiziksel yoksunluk sendromuna yol açmaz. Psikolojik bağımlılık—güçlü bir istek ve ilaçsız işlev görmekte zorluk—fiziksel yoksunluk hafif olsa bile ortaya çıkabilir. Tedavi genellikle akut semptomların tıbbi yönetimi ile uzun vadeli davranışsal ve sosyal desteği birleştirir.

• Tekrarlanan ilaç kullanımının bırakılmasından sonra ortaya çıkan belirtiler
• Genellikle ilacın akut etkilerinin tam tersi etki gösterir.
• Şiddeti, kullanılan maddeye ve kullanım geçmişine bağlıdır.
• Psikolojik özlemden farklı

Reçeteli ve yasadışı psikoaktif maddelerin güvenli bir şekilde yönetilmesinde, yoksunluk riskinin farkına varılması kilit bir unsurdur.