Ontwenning is het geheel van onaangename fysiologische en psychologische symptomen die optreden wanneer iemand stopt met het gebruik van een drug waaraan het lichaam is gewend geraakt, of dit gebruik drastisch vermindert. De specifieke symptomen hangen af ​​van de stof. Alcoholontwenning kan gepaard gaan met trillingen, angst en in ernstige gevallen epileptische aanvallen. Opioïdontwenning veroorzaakt griepachtige symptomen, dysforie en een intense hunkering.

Ontwenning is het tegenovergestelde van de acute effecten van het medicijn. Een medicijn dat de zenuwactiviteit onderdrukt, zorgt ervoor dat het systeem na het stoppen met de medicatie overprikkelbaar wordt. De ernst en het verloop variëren afhankelijk van de dosis, de gebruiksduur en individuele factoren. Sommige ontwenningsverschijnselen zijn medisch gevaarlijk; andere zijn vooral oncomfortabel.

Niet elke stof veroorzaakt duidelijke fysieke ontwenningsverschijnselen. Psychologische afhankelijkheid – een sterke hunkering en moeite met functioneren zonder de drug – kan optreden, zelfs wanneer de fysieke ontwenning mild is. De behandeling bestaat vaak uit een combinatie van medische aanpak van acute symptomen en gedragsmatige en sociale ondersteuning op de lange termijn.

• Symptomen na het stoppen met herhaald drugsgebruik
• Vaak het tegenovergestelde van de acute effecten van het medicijn.
• De ernst hangt af van de stof en het gebruik in het verleden.
• Dit verschilt van psychologisch verlangen.

Het herkennen van het risico op ontwenningsverschijnselen is een essentieel element in het veilige gebruik van voorgeschreven en illegale psychoactieve stoffen.