Dünya ekseni, yavaşlayan bir topaç gibi yalpalıyor. Bu yalpalama, presesyon olarak adlandırılır ve bir döngüyü tamamlaması yaklaşık 26.000 yıl sürer. Bunun nedeni, Güneş ve Ay'ın Dünya'nın ekvatoral şişkinliğine etki ederek eğikliği düzeltmeye çalışmasıdır. Dünya buna direnir ve eksen yavaşça gökyüzünde bir daire çizer.

Sonuçları uzun zaman dilimlerinde görmek mümkün. Kuzey gök kutbu şu anda Kutup Yıldızı Polaris'in yakınına işaret ediyor. 12.000 yıl sonra ise Vega'nın yakınına işaret edecek. Güneş'in gök ekvatorunu geçtiği ekinokslar, ekliptik boyunca batıya doğru kayıyor. Bu kayma, zodyak işaretlerinin artık adlarını aldıkları takımyıldızlarla aynı hizada olmamasının nedenidir.

Yerçekiminin önceden belirlenmesi (presesyon) iklimi de etkiler. Dünya ekseninin değişen yönü, güneş ışığının mevsimler boyunca dağılımını değiştirir. Bu, buzul çağlarını düzenleyen Milankoviç döngülerinden biridir. Etkisi herhangi bir yılda küçük olsa da, binlerce yıl boyunca mevsimlerin zamanlamasını ve yoğunluğunu buzulların ilerlemesini tetikleyecek kadar değiştirebilir.

Antik çağ astronomları presesyonu fark etmişlerdi. Hipparchus, kendi zamanındaki yıldız konumlarını Babil astronomlarının kaydettiği konumlarla karşılaştırdı ve bir kayma buldu. Teleskobu olmamasına rağmen, bu kaymanın hızını şaşırtıcı bir doğrulukla tahmin etti.