Entegre zararlı yönetimi, genellikle kısaca IPM olarak adlandırılır ve tek bir ürün olmaktan ziyade bir karar verme çerçevesidir. Buradaki fikir, çeşitli araçları bir araya getirmek ve yalnızca sayılar bunu haklı çıkardığında ilaçlama yapmaktır.

Entegre Zararlı Yönetimi (IPM), 1950'ler ve 1960'lardaki pestisit kullanımının kısır döngüsünden duyulan hayal kırıklığından doğdu. Böcekler direnç geliştirdi, faydalı böcekler yok edildikten sonra ikincil zararlılar ortaya çıktı ve maliyetler sürekli arttı. Kaliforniya ve diğer yerlerdeki üniversitelerdeki entomologlar, izleme ve eşik değerlere dayalı bir sistemle buna karşı çıktılar. FAO daha sonra özellikle Asya'daki pamuk ve pirinç için IPM'yi politika olarak benimsedi.

Temel araç seti

• Müdahale etmeden önce zararlıları saymak için keşif ve tuzaklar kurmak.
• Kültürel kontrol yöntemleri: ürün rotasyonu, dayanıklı çeşitler, hijyen
• Biyolojik kontrol: yırtıcılar, parazitoidler, patojenler
• Kimyasal kontrol, son çare olarak ve düşük etki nedeniyle tercih edilir.

İyi yapıldığında, entegre zararlı yönetimi (IPM) ilaçlama maliyetlerini düşürür ve doğal düşmanları tarlada tutar. Kötü yapıldığında ise, arkasında hiçbir izleme olmayan bir etiket haline gelir. Aradaki fark, birilerinin gerçekten bir not defteriyle sıraları dolaşıp dolaşmamasıdır.