Tırmık, çiftçinin tarlayı sürdükten sonra üzerinde sürüklediği alettir. Görevi, toprak topaklarını parçalamak, yüzeyi düzleştirmek ve yabani otları kökünden sökmek, böylece tohumların ince ve düzgün bir yatağa ekilebilmesini sağlamaktır.

Tasarım prensip olarak Roma döneminden beri neredeyse hiç değişmedi, ancak kullanılan malzemeler farklılaştı. İlk tırmıklar, çubuklarla güçlendirilmiş ahşap çerçevelerden oluşuyordu. Günümüzdeki versiyonlarda ise çelik diskler, yaylı tırmıklar veya ağır zincirler kullanılıyor ve bunlar traktörler tarafından çekilerek yüksek hızda toprak işliyor.

Yaygın türler

• Diskli tırmık: Toprağı kesen ve çeviren açılı çelik diskler.
• Sivri uçlu tırmık: sığ toprak işleme için sert veya yaylı dişlere sahip tırmık.
• Zincirli tırmık: Gübreyi düzleştirmek ve yaymak için esnek bağlantı elemanları.
• Döner tırmık: Traktörün PTO'sundan güç alan, yoğun tohum yatağı hazırlığı için kullanılan tırmık.

Tırmıklama, koruyucu tarım uygulamalarına da uygundur. Hafif bir işlem, örtü bitkisi kalıntılarını toprağa karıştırabilir veya toprağı gömmeden yüzeyi hafifçe çizebilir; bu da toprağı sürmeden tarım yapanların büyük emeklerle oluşturduğu bir yöntemdir.