Przytrzymaj drzwi osobie za tobą. Mów proszę i dziękuję. Żuj z zamkniętymi ustami. Zwyczaje to normy codziennego zachowania. Nie są moralnie nacechowane, jak obyczaje, a ich złamanie nie wiąże się z surową karą. Możesz zostać potraktowany niegrzecznie. Możesz zyskać reputację osoby niegrzecznej. Ale nie trafisz do więzienia.

William Graham Sumner wprowadził ten termin w 1906 roku. Przeciwstawił on zwyczaje ludowe (folkways) moralności (moralności) i prawom (rights) (skodyfikowanym normom). Zwyczaje ludowe ułatwiają interakcje społeczne. Różnią się one w zależności od kultury: w niektórych miejscach siorbanie zupy jest uprzejme. W innych jest obraźliwe.

Przykłady

• Powitanie z uściskiem dłoni lub ukłon
• Noszenie ubrań w miejscach publicznych
• Ustawianie się w kolejce do autobusu
• Używanie sztućców lub pałeczek
• Zakrywanie ust podczas kaszlu

Zwyczaje ludowe nie są trywialne. Sprawiają, że codzienne życie staje się przewidywalne. Kiedy się załamują, interakcje społeczne stają się niezręczne i nieefektywne. Ale one również się zmieniają. To, co kiedyś było zwyczajem ludowym, może stać się prawem lub odejść w zapomnienie.