Kary nakładane przez jedno państwo lub grupę państw na inne państwo w celu zmiany jego zachowania to sankcje. Mogą one dotyczyć handlu, finansów, podróży lub dostępu do instytucji międzynarodowych.

Sankcje mają na celu zwiększenie kosztów kontrowersyjnych polityk – agresji, proliferacji jądrowej, łamania praw człowieka – bez natychmiastowego użycia siły. Ich skuteczność zależy od zaangażowania wielostronnego, odporności ekonomicznej celu oraz dostępności alternatywnych partnerów. Wyłączenia humanitarne mają na celu ograniczenie szkód dla ludności cywilnej, ale przynoszą mieszane rezultaty.

Sankcje mogą sygnalizować determinację, zaspokajać wewnętrzne żądania działań i koordynować reakcje międzynarodowe. Mogą również utrwalać reżimy docelowe, tworzyć czarny rynek i obciążać kosztami własne branże nadawców. Projektowanie i okresowy przegląd decydują o tym, czy sankcje pozostaną narzędziem kalibrowanym, czy staną się instrumentem nieokreślonym i ograniczonym.

• Kara nałożona w celu zmiany zachowania innego państwa
• Celuje w handel, finanse lub inne relacje
• Najbardziej skuteczny, gdy jest szeroko skoordynowany
• Niesie ze sobą ryzyko wyrządzenia krzywdy ludności cywilnej i unikania odpowiedzialności