Sancties zijn straffen die door een staat of een groep staten aan een andere staat worden opgelegd om diens gedrag te veranderen. Ze kunnen gericht zijn op handel, financiën, reizen of toegang tot internationale instellingen.

Sancties zijn bedoeld om de kosten van onwenselijk beleid – zoals agressie, kernwapenproliferatie en mensenrechtenschendingen – te verhogen zonder direct geweld te gebruiken. De effectiviteit ervan hangt af van multilaterale deelname, de economische weerbaarheid van het doelwit en de beschikbaarheid van alternatieve partners. Humanitaire uitzonderingen zijn bedoeld om de schade voor burgers te beperken, met wisselende resultaten.

Sancties kunnen vastberadenheid uitstralen, voldoen aan de binnenlandse vraag naar actie en internationale reacties coördineren. Ze kunnen echter ook de positie van de doelwitregeringen versterken, zwarte markten creëren en kosten opleggen aan de eigen industrieën van de sanctiegevers. Het ontwerp en de periodieke evaluatie bepalen of sancties een effectief instrument blijven of een onbeperkt en bot middel worden.

• Straf opgelegd om het gedrag van een andere staat te veranderen
• Doelwit handel, financiën of andere relaties
• Het meest effectief wanneer er sprake is van brede coördinatie.
• Brengt risico's met zich mee op schade aan burgers en ontwijking.