Siła wypadkowa to suma wektorowa wszystkich sił działających na obiekt. Określa ona przyspieszenie. Jeśli siła wypadkowa jest równa zero, obiekt nie przyspiesza. Jeśli siła wypadkowa jest różna od zera, obiekt przyspiesza w kierunku siły wypadkowej. Drugie prawo Newtona mówi, że siła jest równa iloczynowi masy i przyspieszenia. Siła w tym równaniu to siła wypadkowa.

Siły są wektorami. Mają wartość i kierunek. Aby obliczyć wypadkową siłę, dodaj je jako wektory. Dwie siły działające w tym samym kierunku dodają się. Dwie siły działające w przeciwnych kierunkach odejmują się. Siły działające pod kątem wymagają trygonometrii. Diagram sił ciała jest pomocny. Narysuj obiekt. Narysuj wszystkie siły działające na niego. Następnie je dodaj.

Znalezienie siły wypadkowej

• Określ wszystkie siły działające na obiekt.
• Narysuj diagram rozkładu sił.
• Rozłóż siły na komponenty.
• Dodaj komponenty wzdłuż każdej osi.
• Suma wektorowa jest siłą wypadkową.

Siła wypadkowa nie jest taka sama jak pojedyncza siła. Samochód ma siłę silnika pchającą do przodu i tarcie pchające do tyłu. Siła wypadkowa jest różnicą. Jeśli siła silnika jest większa, samochód przyspiesza. Jeśli tarcie jest większe, samochód zwalnia. Jeśli są równe, samochód porusza się ze stałą prędkością. Siła wypadkowa zmienia ruch. Nie ma znaczenia, ile sił działa. Ważne jest, do czego się sumują. Tysiąc sił może się zredukować do zera. Dwie siły mogą wytworzyć dużą siłę wypadkową. Siła wypadkowa jest ostatecznym wynikiem. To pojedyncza siła wytworzyłaby takie samo przyspieszenie, jak wszystkie siły razem wzięte.