Płaszczyzna to płaska powierzchnia bez żadnej grubości, rozciągająca się w nieskończoność we wszystkich kierunkach. Jest dwuwymiarowa: ma długość i szerokość, ale nie ma wysokości. W geometrii euklidesowej płaszczyzna jest pojęciem niezdefiniowanym, opisanym aksjomatami. Trzy punkty niewspółliniowe wyznaczają jedną płaszczyznę.

Płaszczyzny zawierają linie, punkty i figury. Dwie płaszczyzny mogą przecinać się w linii prostej lub być równoległe. Linia może leżeć na płaszczyźnie, przecinać ją w punkcie lub być do niej równoległa. Zależności te są badane w geometrii bryłowej i algebrze liniowej.

W geometrii współrzędnych płaszczyzna xy reprezentuje wszystkie pary uporządkowane (x, y). Płaszczyzna zespolona reprezentuje liczby zespolone. Płaszczyzny występują w fizyce jako powierzchnie o stałym potencjale, w grafice komputerowej jako powierzchnie renderujące, a w inżynierii jako układy odniesienia. Koncepcja jest prosta, ale fundamentalna.

• Płaska, dwuwymiarowa, nieskończona powierzchnia
• Określone przez trzy punkty niewspółliniowe
• Płaszczyzny przecinają się liniami lub są równoległe
• Reprezentowane jako płaszczyzna xy lub płaszczyzna zespolona