Czasami zaimek pojawia się przed rzeczownikiem, do którego się odwołuje. Cataphora to użycie wyrażenia, które odnosi się do późniejszego elementu wypowiedzi, jak w wyrażeniu When she entered, Maria saw the crowd.

Pisarze i mówcy używają katafory do budowania napięcia, opóźniania identyfikacji lub zarządzania przepływem informacji. Jest ona mniej powszechna niż anafora w mowie potocznej, ale częsta w niektórych stylach literackich i dziennikarskich. Przetwarzanie katafory wymaga od słuchacza skupienia się na nieokreślonym desygnacie, dopóki nie pojawi się poprzednik.

Języki różnią się pod względem swobody, z jaką dopuszczają odsyłanie do przodu, oraz pod jakimi warunkami strukturalnymi. Analitycy dyskursu śledzą zarówno ciągi anaforyczne, jak i kataforyczne, aby wyjaśnić spójność. Wyraźna katafora nagradza czytelnika; źle zarządzane odsyłanie do przodu prowadzi do zamieszania.

• Odwołanie do późniejszego elementu dyskursu
• Rzadziej spotykana niż anafora wsteczna
• Stosowany do budowania napięcia i strukturyzacji informacji
• Wymaga, aby poprzednik pojawił się później