Czasami firma potrzebuje polisy wystawionej przez licencjonowanego ubezpieczyciela, mimo że większość ryzyka poniesie inna strona. Fronting to umowa, w której licencjonowany ubezpieczyciel wystawia polisę ubezpieczonemu, a następnie ceduje większość lub całość ryzyka na reasekuratora, często podmiot stowarzyszony lub zależny ubezpieczonego.

Ubezpieczyciel frontujący pozostaje prawnie odpowiedzialny wobec ubezpieczonego i musi mieć pewność, że reasekurator wywiąże się ze swoich zobowiązań. Opłaty za usługę frontowania rekompensują licencjonowanemu ubezpieczycielowi korzystanie z jego dokumentacji, licencjonowanie i funkcje administracyjne. Organy regulacyjne monitorują frontowanie, aby zapewnić rzeczywisty transfer ryzyka i odpowiednią kapitalizację.

Fronting jest powszechny w programach ubezpieczeń wzajemnych i w jurysdykcjach, w których pożądany podmiot ponoszący ryzyko nie posiada licencji. Jasne warunki umowne, zabezpieczenia i protokoły obsługi roszczeń chronią wszystkie strony. Źle skonstruowany fronting może narazić licencjonowanego ubezpieczyciela na ryzyko w przypadku upadłości reasekuratora.

• Licencjonowany ubezpieczyciel wystawia polisę i przekazuje większość ryzyka
• Używane, gdy osoba ponosząca ryzyko nie posiada licencji lub jest zakładnikiem
• Ubezpieczyciel frontowy pozostaje odpowiedzialny wobec ubezpieczonego
• Podlega kontroli regulacyjnej w zakresie transferu ryzyka