Formy terenu mają swoje korzenie, które można odczytać z ich kształtu i materiałów. Geomorfologia to nauka o ukształtowaniu powierzchni Ziemi oraz procesach, które je tworzą i modyfikują. Łączy geologię, klimatologię i hydrologię.

Procesy rzeczne, lodowcowe, nadbrzeżne, eoliczne i tektoniczne tworzą charakterystyczne zespoły form terenu. Geomorfologia ilościowa mierzy tempo erozji, transportu osadów i wypiętrzania. Teledetekcja i cyfrowe modele terenu poszerzyły możliwości analizy krajobrazów w wielu skalach.

Geomorfologia stosowana dostarcza informacji na temat oceny zagrożeń, zarządzania rzekami i rekultywacji krajobrazu. Geomorfologia historyczna rekonstruuje ewolucję obecnych krajobrazów. Łącząc formę z procesem, dyscyplina ta wyjaśnia, dlaczego powierzchnia wygląda tak, jak wygląda i jak prawdopodobnie się zmieni.

• Badanie form terenu i procesów powierzchniowych
• Bada systemy rzeczne, lodowcowe, przybrzeżne i inne
• Łączy obserwację terenową z analizą ilościową
• Stosowane w kontekście zagrożeń i zarządzania środowiskiem