Ochrona oznacza zachowanie obszarów naturalnych w stanie nienaruszonym. Oznacza pozostawienie ziemi i pozostawienie jej w spokoju. Zakaz wyrębu, górnictwa, dróg. Celem jest utrzymanie ekosystemów w ich pierwotnym stanie. Obszary dzikie i ścisłe rezerwaty przyrody stosują to podejście.

Ochrona przyrody różni się od konserwacji. Ochrona przyrody pozwala na kontrolowane użytkowanie, takie jak zrównoważona wycinka drzew czy regulowane połowy. Ochrona przyrody całkowicie zabrania użytkowania. Te dwa podejścia często się ze sobą kłócą. Działacz na rzecz ochrony przyrody może popierać selektywną wycinkę drzew w celu sfinansowania ochrony. Działacz na rzecz ochrony przyrody sprzeciwiłby się wycinaniu jakichkolwiek drzew. Obaj chcą chronić przyrodę. Nie zgadzają się co do sposobu.

Ochrona przyrody ma swoje granice. Pożary, gatunki inwazyjne i zmiany klimatyczne nie uznają granic. Zachowany las może nadal płonąć lub wysychać. Niektórzy zarządcy interweniują teraz, przerzedzając lasy lub usuwając gatunki inwazyjne, argumentując, że bierna ochrona przyrody już nie wystarcza. Debata toczy się w miejscach takich jak Yellowstone, gdzie dopuszcza się naturalne pożary, oraz w Amazonii, gdzie terytoria tubylcze są pod ciągłą presją. Ochrona przyrody to ideał. Rzeczywistość jest bardziej skomplikowana.

Kluczowe punkty

• Nie do użytku przez ludzi
• Obszary dzikiej przyrody
• Ścisłe rezerwaty przyrody
• Kontrast z ochroną
• Wyzwania wynikające ze zmian klimatycznych