Natuurbehoud betekent dat natuurgebieden onaangetast blijven. Het houdt in dat land wordt gereserveerd en met rust gelaten. Geen houtkap, geen mijnbouw, geen wegen. Het doel is om ecosystemen in hun oorspronkelijke staat te behouden. Wildernisgebieden en strikte natuurreservaten volgen deze aanpak.

Behoud verschilt van natuurbescherming. Natuurbescherming staat beheerd gebruik toe, zoals duurzame houtkap of gereguleerde visserij. Natuurbescherming verbiedt gebruik volledig. De twee benaderingen botsen vaak. Een natuurbeschermer zou bijvoorbeeld selectieve houtkap steunen om bescherming te financieren. Een natuurbeschermer zou zich verzetten tegen het kappen van welke boom dan ook. Beiden willen de natuur beschermen. Ze verschillen van mening over hoe.

Natuurbehoud kent zijn grenzen. Branden, invasieve soorten en klimaatverandering trekken zich niets aan van grenzen. Een beschermd bos kan nog steeds afbranden of uitdrogen. Sommige beheerders grijpen nu in om bossen uit te dunnen of invasieve soorten te verwijderen, met het argument dat passief behoud niet langer volstaat. Het debat is levendig in gebieden zoals Yellowstone, waar natuurlijke branden worden toegestaan, en in het Amazonegebied, waar inheemse gebieden voortdurend onder druk staan. Natuurbehoud is een ideaal. De realiteit is complexer.

Belangrijkste punten

• Niet geschikt voor menselijk gebruik.
• wildernisgebieden
• Strikte natuurreservaten
• In tegenstelling tot natuurbehoud
• Uitdagingen als gevolg van klimaatverandering