Podatek węglowy ustala cenę emisji gazów cieplarnianych. Rządy pobierają opłatę za tonę wyemitowanego CO2. Paliwa kopalne rosną proporcjonalnie do zawartości węgla. Węgiel jest najbardziej dotknięty. Gaz ziemny jest najmniej dotknięty spośród paliw kopalnych. Odnawialne źródła energii nie generują żadnych bezpośrednich kosztów.

Logika jest prosta. Podnieś cenę zanieczyszczania, a ludzie będą zanieczyszczać mniej. Ocieplają domy, przesiadają się na pojazdy elektryczne lub wybierają czystszą energię. Firmy inwestują w efektywność. Dochód można wykorzystać na różne sposoby: obniżyć inne podatki, sfinansować czystą energię lub przekazać ulgi gospodarstwom domowym.

Kraje obrały różne ścieżki. Szwecja wprowadziła podatek węglowy w 1991 roku i obecnie pobiera ponad 100 dolarów za tonę. Kanada ma federalną cenę emisji dwutlenku węgla z rabatami. UE stosuje system handlu emisjami, a nie zwykły podatek. Australia uchwaliła cenę emisji dwutlenku węgla w 2012 roku i zniosła ją dwa lata później w wyniku sprzeciwu politycznego. Polityka działa. Polityka jest trudna.

Kluczowe pytania

• Jaka cena za tonę?
• Co jest objęte
• Jak wykorzystywane są przychody
• Dostosowania graniczne dla handlu
• Wpływ na gospodarstwa domowe i rabaty