Imigracja to napływ jednostek do populacji lub obszaru. Jest odpowiednikiem emigracji. Kiedy ludzie przemieszczają się z jednego kraju do drugiego, są emigrantami z miejsca, które opuścili, i imigrantami do miejsca, do którego przybywają. Imigracja powiększa populację. Zmienia również jej skład, wprowadzając nowe języki, umiejętności i praktyki kulturowe. Demografowie śledzą imigrację, ponieważ wpływa ona na wielkość populacji, rynek pracy i strukturę wiekową kraju.

Ludzie imigrują z wielu powodów. Praca, bezpieczeństwo, łączenie rodzin, edukacja i wolność przyciągają ich do nowych miejsc. Wojna, prześladowania, ubóstwo i katastrofy ekologiczne wypychają ich ze starych. Większość migracji odbywa się między krajami sąsiadującymi, a nie przez oceany. W 2020 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych oszacowała, że ​​około 281 milionów ludzi mieszkało poza krajem urodzenia, co stanowi około 3,6% światowej populacji. Imigracja często budzi kontrowersje. Kraje przyjmujące debatują nad tym, ile osób przyjąć, jak je zintegrować i jakie obowiązki mają wobec przybyszów. Ekonomiści zazwyczaj uważają, że imigracja napędza wzrost gospodarczy, choć korzyści nie zawsze są dzielone równo.

Kategorie wspólne

• Migranci ekonomiczni: poszukujący pracy i szans.
• Uchodźcy: uciekający przed wojną lub prześladowaniami.
• Łączenie rodzin: łączenie krewnych, którzy już się osiedlili.
• Studenci i pracownicy wykwalifikowani: tymczasowi lub stali.

Imigracja nie jest nowym zjawiskiem. Ludzie przemieszczali się od zawsze. Zmieniła się skala, tempo i rola granic w regulowaniu tego, kto może przekraczać granice.