Immigratie is de verplaatsing van individuen naar een bevolking of gebied. Het is het tegenovergestelde van emigratie. Wanneer mensen van het ene land naar het andere verhuizen, zijn ze emigranten vanuit het land dat ze verlaten en immigranten in het land waar ze aankomen. Immigratie draagt ​​bij aan de bevolking. Het verandert ook de samenstelling ervan, door nieuwe talen, vaardigheden en culturele gebruiken met zich mee te brengen. Demografen volgen immigratie omdat het de bevolkingsomvang, de arbeidsmarkt en de leeftijdsstructuur van een land beïnvloedt.

Mensen emigreren om uiteenlopende redenen. Werk, veiligheid, gezinshereniging, onderwijs en vrijheid trekken hen naar nieuwe plekken. Oorlog, vervolging, armoede en milieurampen verdrijven hen uit hun geboorteland. De meeste migratie vindt plaats tussen buurlanden, niet over oceanen. In 2020 schatte de Verenigde Naties dat ongeveer 281 miljoen mensen buiten hun geboorteland woonden, oftewel ongeveer 3,6 procent van de wereldbevolking. Immigratie is vaak controversieel. Gastlanden discussiëren over hoeveel mensen ze toelaten, hoe ze hen integreren en welke verplichtingen ze hebben jegens nieuwkomers. Economen zijn het er over het algemeen mee eens dat immigratie de groei stimuleert, hoewel de voordelen niet altijd gelijk verdeeld zijn.

Algemene categorieën

• Economische migranten: op zoek naar werk en kansen.
• Vluchtelingen: mensen die oorlog of vervolging ontvluchten.
• Gezinshereniging: het herenigen van reeds gevestigde familieleden.
• Studenten en geschoolde werknemers: tijdelijk of vast dienstverband.

Immigratie is geen nieuw fenomeen. Mensen hebben zich altijd verplaatst. Wat wel veranderd is, is de schaal, de snelheid en de rol van grenzen bij het reguleren van wie er mag oversteken.