Een ultrasone sensor meet afstand met behulp van geluid. Hij zendt een hoogfrequente puls uit, wacht op de echo en meet de tijd die de puls nodig heeft om heen en terug te gaan. Deel die tijd door de geluidssnelheid en deel door twee, en je hebt de afstand. Ultrasone sensoren werken in lucht, water en sommige vaste stoffen. Ze zijn goedkoop, robuust en ongevoelig voor licht.

De technologie is vergelijkbaar met sonar. Een transducer genereert de puls en ontvangt de echo. De frequentie ligt boven het menselijk gehoor, doorgaans 40 kHz. De sensor geeft een signaal af dat evenredig is met de afstand. Sommige sensoren hebben aparte zend- en ontvangsttransducers. Andere gebruiken een enkele transducer die schakelt tussen de modi.

Kenmerken van ultrasone sensoren

• Bereik: enkele centimeters tot meerdere meters.
• Bundelbreedte: breed, wat de hoekresolutie beperkt.
• Updatefrequentie: lager dan infrarood of lidar.
• Beïnvloed door temperatuur, luchtvochtigheid en wind.
• Slecht in het detecteren van zachte, hoekige of kleine objecten.

Ultrasone sensoren worden veel gebruikt op mobiele robots voor obstakeldetectie. Ze zijn goedkoop en betrouwbaar in binnenomgevingen. Een robotstofzuiger gebruikt ultrasone sensoren om trappen en muren te vermijden. Een auto gebruikt ze voor parkeerhulp. De brede lichtbundel is zowel een voordeel als een nadeel. Hij detecteert obstakels over een breed gebied, maar kan niet precies bepalen waar het obstakel zich bevindt. Dat maakt hem geschikt voor veiligheidsstops, maar minder geschikt voor het in kaart brengen van een gebied. Ultrasone sensoren worden vaak gecombineerd met infrarood- of lidar-sensoren. De infraroodsensor levert een smalle lichtbundel voor nauwkeurige detectie. De ultrasone sensor levert een brede lichtbundel voor de veiligheid. Samen bestrijken ze een groter gebied dan elk afzonderlijk.