Redding is bevrijding. In christelijke termen betekent het bevrijding van de zonde en van de dood die de zonde met zich meebrengt, bewerkstelligd door het leven, de dood en de opstanding van Jezus Christus en ontvangen door geloof.

Het Nieuwe Testament gebruikt een reeks verwante beelden. Redding is bevrijding uit gevaar, genezing van een dodelijke ziekte, vrijspraak in een rechtbank, bevrijding uit slavernij en adoptie in een nieuw gezin. Elk beeld belicht een ander aspect van dezelfde werkelijkheid: de mens bevindt zich in een toestand waaruit hij zichzelf niet kan bevrijden, en God heeft ingegrepen om die toestand te veranderen. Het werk is voltooid in Christus; de toepassing ervan ontvouwt zich in het heden door de Geest en zal voltooid worden bij de uiteindelijke opstanding.

Verschillende christelijke tradities leggen de nadruk op verschillende punten. Sommige benadrukken het beslissende moment van bekering; andere leggen de nadruk op een levenslang proces van transformatie; weer andere richten zich op de collectieve en kosmische dimensies van verlossing. Allen zijn het erover eens dat het geen menselijke prestatie is. Genade initieert, onderhoudt en voltooit het werk.

Het tegenovergestelde van verlossing is niet louter onwetendheid of tegenspoed; het is verderf, een definitief verlies. Die ernst geeft het woord zijn gewicht. Wanneer de kerk over verlossing spreekt, spreekt zij over het ultieme verschil tussen leven en dood.