Wanneer wind of stroming het oppervlaktewater van een kust of een divergentiegebied wegduwt, stijgt dieper water op om het te vervangen. Deze opwaartse beweging noemen we opwelling. Het opstijgende water is doorgaans kouder en rijker aan voedingsstoffen dan het oppervlaktewater dat het vervangt.

Kustopwelling langs de oostelijke oceaangrenzen ondersteunt enkele van 's werelds meest productieve visserijen door intense fytoplanktongroei te stimuleren. Equatoriale opwelling draagt ​​bij aan de biologische rijkdom van de tropische Stille Oceaan en de Atlantische Oceaan. Opwelling brengt ook zuurstofarm en pH-arm water naar het continentaal plat, wat fysiologische uitdagingen oplevert voor sommige organismen.

De sterkte van opwelling varieert met de wind; seizoensgebonden en interjaarlijkse veranderingen, waaronder die welke verband houden met El Niño, hebben een sterke invloed op de productiviteit en de visstand. Satellieten detecteren opwelling door middel van afwijkingen in de zeewateroppervlaktetemperatuur en de kleur van het oceaanwater. Klimaatmodellen voorspellen mogelijke veranderingen in de intensiteit en seizoensgebondenheid van opwelling als gevolg van verschuivingen in de atmosferische circulatie.

• Het opstijgen van diep water naar de oppervlakte
• Levert voedingsstoffen die de productiviteit stimuleren.
• Ondersteunt belangrijke kustvisserijen.
• Gevoelig voor wind- en klimaatschommelingen.