Een diminuendo is een geleidelijke afname van het volume. In de partituur wordt dit aangegeven met een haarspeldbocht die naar rechts sluit, of met het woord diminuendo of decrescendo. Spelers verminderen de luchtstroom, de druk op de strijkstok of de kracht van de mallet over het aangegeven bereik, zodat het geluid vloeiend wegsterft.

Diminuendo's creëren een gevoel van ontspanning, afstand of afsluiting. Een lange diminuendo kan een frase in stilte laten overgaan; een korte kan een accent verzachten of een nieuw dynamisch niveau inluiden. Het effect hangt af van een zorgvuldige beheersing, zodat de toon gecentreerd blijft, zelfs als het volume afneemt.

Ensembles moeten in elkaar overlopen. Als één sectie luider blijft dan de andere, raakt het evenwicht verstoord. Componisten plaatsen diminuendo's op structurele punten of om expressieve lijnen vorm te geven. Uitvoerenden blijven vaak iets langer hangen op de laatste zachte noten om het gevoel van aankomst te versterken.

Het beheersen van de diminuendo is net zo belangrijk als het beheersen van de crescendo voor dynamisch contrast.